وب سایت رسمی آزاده تحریری

خنده رو لبات می شینه مثل گلهای شکفته
تو همون شهزاده ی من تو همون زیبای خفته

تویی تصویر شکفتن توی قاب خالی از گل
مثه لحظه ی نجاتی تو عبوری مثه یه پل

تو کتاب دل نشستی مثه قصه های خوشرنگ
مثه اعتبار بودن ، خودِ صلحی واسه هر جنگ

توی یک قاب شکسته لحن پیوند بهاری
مثه بارون ، پرِ عطری ، مثه رود پیوسته جاری

من یه بازیگر خسته توی این روزای بازی
یه دفه دل به تو دادم که تـــو قصمو بسازی

همیشه فقیر و عاشق توی قصه های مردم
مثه یه گلِ شکسته کــــه نداشت رنگ ترنم

حالا یه بــاغ امیدِ که به غم دیگه نبازه
دیگه پایانی براش نیست ، زندگیش شروعی تازه

با تو تفسیر دل من خاطره ها ی سپیده
که دل مقدس تــــو عشقی از نو آفــــریده

ای که معنای شکوهی مثه خالق ترانه
بذار تا ابد بخـــونم فقــط از تـــو عاشقانه

که سزاواری به لبخند لایق عشق و ستایش
دست من تو دست پاکت ، آخرِ خوب نمایش

نه دیگه نمایشی نیست یه حقیقته رسیدن
قصه تعبیر من و توست مثه لبخندتو دیدن

قصه رو از نو می سازیم ، می تونیم با هم دوباره
که حقیقــــت من و تو تا ابـــد ادامه داره

آزاده تحریری / تير ماه سال يک هزار وسيصد و 83 خورشيدی